Romans en verhalen

Theo Monkhorst schrijft poëzie, proza en toneel. Hij publiceerde vier poëziebundels en losse gedichten in diverse van literaire tijdschriften in Nederland en België.

In 2010 verscheen het toneelstuk ‘King Dik, nar en koning’, dat in een openbare lezing werd gepresenteerd in het Haagse Spuitheater. Zijn monoloog 'Matenliefde' verscheen in 2013 op deze website.

Hij publiceerde vier romans: ‘Brieven aan mijn liefste’ en ‘Vuil bloed’, 'De paradox van Tinguely' en 'Blinde perfectie.'

Brieven aan mijn liefste
Novelle in briefvorm, 2005
Lees meer >

Korte teksten

Giaccomo's sterfbed
Lees meer >

Jongetje
Lees meer >

Aantekeningen in de tussentijd
Lees meer >

Een ongepubliceerd pleidooi
In memoriam Gerard Fieret
Lees meer >

Opinie

Dagboek

Dagelijkse aantekeningen
Lees meer >>

Nieuwe gedichten

Voor enkele recente gedichten
klik hier >

Gedichtenbundels

Poging tot benadering
gepubliceerd in 2000
Lees meer >

City of Glass
gepubliceerd in 1960
Lees meer >

Tien stellingen over het kunstenbeleid in Den Haag (06/06/2010)

D66 heeft zich in het nieuwe Haagse college van B&W laten inpakken door de kunstbarbaren van de VVD en PvdA en is akkoord gegaan met een korting op het cultuurbeleid met 20 procent. Dat is twee keer zoveel als de bezuinigingen op andere gemeentelijke sectoren. En duidelijk blijk van het gesundes folksempfinden van populisten, dat moet worden uitgevoerd door de nieuwe wethouder van Cultuur, Marjolein de Jong van D66, de partij die zichzelf beschaafd noemt. Zij is ook nog wethouder van o.a. horeca en city marketing, wat in dit verband niet zonder betekenis is.

Haar oproep aan kunstinstellingen meer publiek te generen betekent een keuze voor middelmatigheid en massacultuur, is daarom per definitie conservatief en zal niet veel meer opleveren dan vermaak. Het een misverstand te denken dat kunst op dezelfde manier functioneert als de horeca. Ook de suggestie dat het bedrijfsleven meer moet meebetalen is onrealistisch in een tijd  van een economische krimp, als bedrijven mensen moet ontslaan.

Wethouder De Jong staat daarom voor de opgave beleidskeuzen te maken, er zullen slachtoffers vallen. De kaasschaaf methode werkt immers niet omdat daarmee alle kunstenaars en instituten getroffen worden en maar half hun werk kunnen doen. Nu is het is opmerkelijk dat in de laatste jaren in alle hoeken en gaten van de stad culturele initiatieven zijn ontstaan. Daarmee wist onze stad zich te onderscheiden van bijvoorbeeld Amsterdam dat langzamerhand lijkt weg te zakken in zelfgenoegzaamheid. Waar het nu om gaat is dat dynamische culturele klimaat te behouden en te versterken. Gebeurt dat niet, dan zakt Den Haag naar het niveau van een stad van musicals en popfestivals. Op zichzelf leuke activiteiten maar onvoldoende  om de pretentie van een moderne internationale stad waar te maken.

Waarop moet Den Haag zich in de komende vier jaar concentreren? Mijn advies is  prioriteit te geven aan kunst en niet aan vermaak, aan kunstenaars en niet aan intermediairen en publiek. Alleen op die manier kan een dynamisch cultureel klimaat worden behouden waardoor lokale, nationale en internationale kunstenaars zich thuis blijven voelen in Den Haag. Dat is niet alleen goed voor de Haagse kunst maar ook voor het vestigingsklimaat in een internationale stad van vrede en recht.

Het is nodig om een onderscheid te maken tussen kunst en entertainment. Ook bij het beschikbaar stellen van fondsen. Het kunstbudget dient bestemd te worden voor makers van kunst. Entertainment kan betaald worden uit commerciële activiteiten en de budgetten voor promotie en toerisme.

Om te helpen die keuzes te maken hierbij tien stellingen.

  1. Kunstbeleid is beleid gericht op de bevordering van het maken van kunst. Besteedt het geld daarom in de eerste plaats aan scheppende Haagse kunstenaars.
  2. Een cultureel klimaat dat is gericht op vernieuwing en innovatie trekt jonge kunstenaars aan uit de hele wereld.
  3. Bevorder samenwerking tussen verschillende sectoren: muziek, dans, theater, poëzie, beeldende kunst. Op die manier ontstaat een vernieuwend cultureel klimaat.
  4. Bevorder samenwerking tussen bestaande kunst instituten en de kunstopleidingen in Den Haag.
  5. Kunst bestemd voor expats moet grotendeels worden gefinancierd uit de sector economie.
  6. Grote evenementen worden grotendeels gefinancierd uit de budgetten voor toerisme en promotie Den Haag.
  7. Stop geen geld uit de cultuurpot in nieuwe gebouwen, die zijn er voorlopig genoeg.
  8. Vergeet den Haag als culturele hoofdstad: te toeristisch, te duur, te massaal, niet vernieuwend. Indien het toch door moet gaan dan op kosten van de budgetten voor economie en promotie.
  9. Houdt bij alles in het oog dat kleinschaligheid het begin is van nieuwe grootschaligheid. Beter 1000 keer een kleine subsidie dan 1 keer een grote.

(Ook gepubliceerd op www.haagsecolumnisten.nl)

 

Herziening Haagse beleid beeldende kunsten dringend noodzakelijk (28/05/2010)

Heroverweging van het Haagse beeldende kunstenbeleid is dringend noodzakelijk. Daarbij moet worden overwogen de taken en subsidiestromen van Stroom te splitsen in enerzijds voorwaardenscheppend beleid ten behoeve van Haagse beeldende kunst en kunstenaars en anderzijds de beleidsvorming op het gebied van de stedelijke omgeving. Er is thans sprake van mogelijke conflicterend belangen tussen beide taken binnen Stroom.

Dit staat in een notitie die Theo Monkhorst aan de wethouder van Cultuur en aan de Commissie Cultuur van de Haagse Gemeenteraad heeft gestuurd.

Read More

De Stichting Stroom, heeft een jaarlijks budget van circa € 3 miljoen. Het wordt tijd om de doelstellingen, het functioneren, de bevoegdheden en de verhouding tot het gemeentebestuur en het Haagse beeldende kunsten veld eens grondig tegen het licht te houden. Er zijn te veel onduidelijkheden, er is te weinig controle en de politiek dient zich duidelijker uit te spreken over de richting waarin deze subsidiestroom moet gaan. Ook zouden Haagse beeldende kunstenaars meer en actiever moeten worden betrokken bij het beleid, moet de inspraak transparanter en dient er een onafhankelijke beroepsinstantie te komen.

Monkhorst pleit, in het licht van de te verwachten discussie over bezuinigingen op het gemeente subsidiebeleid, voor een sterke positie van de kunsten gezien het maatschappelijk en economisch belang daarvan. Een debat over het beeldende kunstenbeleid samen met betrokkenen uit het kunstenveld kan tot versterking van dat beleid leiden.

PDF: Stroom aanbiedingsbrief

PDF: Stroom, de ontwikkeling van het beleid sinds 1989

 

 

 

Vertalingen/ Traductions/ Translations

Informatie