Romans en verhalen

Theo Monkhorst schrijft poëzie, proza en toneel. Hij publiceerde vier poëziebundels en losse gedichten in diverse van literaire tijdschriften in Nederland en België.

In 2010 verscheen het toneelstuk ‘King Dik, nar en koning’, dat in een openbare lezing werd gepresenteerd in het Haagse Spuitheater. Zijn monoloog 'Matenliefde' verscheen in 2013 op deze website.

Hij publiceerde zeven romans: ‘Brieven aan mijn liefste’ en ‘Vuil bloed’, 'De paradox van Tinguely', 'Blinde perfectie,  ‘De blijmoedige leugenaar’ en ‘De zegen van weemoed’ (dubbelroman).

Brieven aan mijn liefste

Novelle in briefvorm, 2005
Lees meer >

Korte teksten

Giaccomo's sterfbed
Lees meer >

Jongetje
Lees meer >

Aantekeningen in de tussentijd
Lees meer >

Een ongepubliceerd pleidooi
In memoriam Gerard Fieret
Lees meer >

Opinie

Dagboek

Dagelijkse aantekeningen
Lees meer >>

Nieuwe gedichten

Voor enkele recente gedichten
klik hier >

Gedichtenbundels

Poging tot benadering
gepubliceerd in 2000
Lees meer >

City of Glass
gepubliceerd in 1960
Lees meer >

Han Kogels reageert op recensie in De Haag Centraal

'Een boek over vrouwen en hun passieve karakter? Kom nou!' Aldus trouwe lezer Han Kogels op een wonderlijke recensie met die titel in Den Haag Centraal. 'Een vrouw die schrijft,' aldus vat Han Kogels het boek perfect samen, 'ondanks dat de succesvolle schrijver met wie zij is getrouwd haar werk onvoldoende vindt, de publicatie ervan tegenhoudt en daarmee haar leven vernietigt. Hun dochter die, uit liefde voor haar blind geworden vader, zijn dictaten uittikt en die - ondanks zijn vileine cynisme – de moed heeft zelf aan de biografie van haar moeder te beginnen. En een vrouw die, vijftig jaar nadat zij een onuitwisbare indruk op de schrijver heeft gemaakt, de moed heeft hem een spiegel voor te houden waardoor hij zich bewust wordt van zijn eigen imperfectie. Nee, voor mij gaat dit boek niet over vrouwen met een passief karakter, maar over een narcist die te laat ontdekt dat zijn ziekelijke drang naar het scheppen van volmaaktheid zinloos is geweest. Op mijn tafel ligt "Blinde perfectie" dat de sporen vertoont van een gelezen en herlezen boek. Door mijn koptelefoon klinkt het adagietto uit de vijfde van Mahler. Adieu Justine Le Nid du Moine, bon voyage Charlotte Becker, thank you for the rains Luchita.'

 

Vertalingen/ Traductions/ Translations

Informatie