Romans en verhalen

Theo Monkhorst schrijft poëzie, proza en toneel. Hij publiceerde zevenpoëziebundels en losse gedichten in diverse van literaire tijdschriften in Nederland en België.

In 2010 verscheen het toneelstuk ‘King Dik, nar en koning’, dat in een openbare lezing werd gepresenteerd in het Haagse Spuitheater. Zijn monoloog 'Matenliefde' verscheen in 2013 op deze website.

Hij publiceerde zeven romans: ‘Brieven aan mijn liefste’ en ‘Vuil bloed’, 'De paradox van Tinguely', 'Blinde perfectie,  ‘De blijmoedige leugenaar’ en ‘De zegen van weemoed’ (dubbelroman).

De volledige bibliografie

Brieven aan mijn liefste

Novelle in briefvorm, 2005
Lees meer >

Korte teksten

Giaccomo's sterfbed
Lees meer >

Jongetje
Lees meer >

Aantekeningen in de tussentijd
Lees meer >

Een ongepubliceerd pleidooi
In memoriam Gerard Fieret
Lees meer >

youtube-theo

Opinie

Gedichtenbundels

Poging tot benadering
gepubliceerd in 2000
Lees meer >

City of Glass
gepubliceerd in 1960
Lees meer >

Lovende recensies gedichtenbundel ‘Huis Huid’

Mijn nieuwe gedichtenbundel ‘Huis Huid’, die ik onlangs publiceerde, kreeg zijn eerste recensies. Een van O.W. Dubois in NBD/Biblion, de organisatie van bibliotheken in Nederland en de ander van André Oyen in ‘Lezers tippen lezers’ uit België.

O.W. Dubois: ‘Originele poëtische verbeelding’. ‘Mooi aansprekend bundeltje.

Dichters weten aan gewone dingen poëtische bezieling te geven. Zo ook in deze bundel van Theo Monkhorst waarin hij een huis tot leven roept en het de woonplaats doet zijn van zijn muze Mirabel en een veelheid van gestalten uit het verleden. Zich richtend tot Mirabel dicht hij: 'Jij die mijn hart kent als geen ander, / Mirabel, geleerde zongestoofde, / weet dat hier mijn woorden zijn geboren'. En in een geaderde spiegel met gouden lijst waar de tijd breekt achter zijn ogen rijst een beeld van Marcel Proust voor hem op: 'Kijk daar! Door de fijn geciseleerde gouden poort, / wandelend de jonge Marcel met waterlelies, / met strohoed, dromend van oude geslachten, / boven hem schapenwolkjes in een strakblauwe zomerlucht'. Mooi ook: 'Dan kleuren de handen voor mijn ogen roze, / verjaagt gloeiend licht de kraaien, het vale paard, / verzengt de duisternis'. Mooi bundeltje aansprekende poëzie. Originele poëtische verbeelding van de betekenis van een huis. Met noten. Monkhorst schreef ook twee romans: 'De blijmoedige leugenaar' (2016) en 'De zegen van weemoed' (2018). - O.W. Dubois

André Oyen: ‘Huis Huid is een prachtbundel waarin de poëtische verbeelding alle ruimte krijgt om de betekenis van een huis haast visueel te maken.

De Haagse schrijver Theo Monkhorst publiceerde romans, poëzie en toneelstukken. Zijn werk werd opgenomen in literaire tijdschriften zoals Extaze, Hollands Maandblad, De Poëziekrant, Meander Magazine en tijdens de Poëziedagen in Watou (België). Hij was columnist van de Haagse Courant. Bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen in 2016 de roman De blijmoedige leugenaar en in 2018 de prachtige dubbelroman De zegen van weemoed die onderdeel is van een trilogie waarvan het derde deel in 2020 verschijnt. In zijn nieuwe dichtbundel Huis Huid beschrijft de dichter in zesentwintig gedichten het huis als leefvorm voor mensen en andere wezens. Dat huis hoeft beslist niet van steen of hout te zijn maar kan ook een huid zijn en een huis kan dan ook weer als een huid aanvoelen. Theo Monkhorst roept een huis uit het verleden tot leven en maakt het tot de woonplaats van zijn muze Mirabel en een veelheid van gestalten uit het verleden. Mirabel is zijn muze en geleerde, zongestoofde, andere keren spreekt hij schilders aan waarvan het werk de muren van zijn kamers bekleden, schrijft hij een ode aan zijn planken vloeren en eeuwenoude marmeren gangen, nodigt uit mee te gaan naar de donkere kruipruimten waar dictators geen toegang hebben, biedt vluchtelingen voor korte tijd onderdak en richt zich tot schrijvers die het labyrint van zijn bibliotheek bewonen en componisten waarvan de muziek hem doordringt. De ontroering van de geschiedenis blijkt uit het portret van mensen die ooit in het huis leefden en alle eeuwenoude materialen afkomstig van overal die het huis en alles daarin vormgeven. Samen met zijn muze gaat hij tenslotte juichend ten onder in het door bomen overwoekerde huis. Huis Huid is een prachtbundel waarin de poëtische verbeelding alle ruimte krijgt om de betekenis van een huis haast visueel te maken.- André Oyen

 

Vertalingen/ Traductions/ Translations

Informatie

Neem contact met mij op via t.p.monkhorst@monkhorst.nl